Van Te Anau tot Fairle

Hallo allemaal, hier zijn we weer met ons volgende blog. Misschien niet zo spectaculair als de vorige maar toch hebben we wat te delen.

Veel leesplezier, Geja en Jan

Woensdag 27 maart.

We hebben Te Anou weer verlaten, het was een prima plek om te overnachten, de noodzakelijke boodschappen te doen en de brandstoftank te vullen. Voordat we de Southern Scenic Tourist Route oppakken gaan we eerst naar het vogelpark. Een mooie stop en een paar mooie foto’s gemaakt.

We gaan richting zuid en de eerste stop is het plaatsje Glifden. Daar is een oude brug, de Suspension Bridge. Dit is de grootste  houten brug in Nieuw Zeeland, gebouwd in 1899. Hij  is 111,5 meter lang en die overspant de Waiau River. Inmiddels is er een nieuwe brug, 100 meter verderop.

Het weer is erg wisselend vandaag, soms regen, soms droog en soms een beetje zon en dan weer wat regen. De omgeving is leuk maar niet erg spannend, we hebben de laatste dagen ook zoveel moois gezien dat die conclusie misschien niet helemaal juist is. Wel zien we steeds meer schapen en koeien.

Na zo’n 30 kilometer voorbij Cliften zien we de oceaan weer. Er zijn een paar mooie Look outs en die doen we aan. Het waait hier behoorlijk en mooie golven in de branding. Er zijn een paar surfers die de uitdaging met de elementen aangaan, leuk om te zien.

We rijden  door naar Riverton een aardig plaatsje aan Taramea Bay. Volgens onze  info is dit de   oudste stad op Zuider eiland. We hebben op de plaatselijke campground een mooi plekje gevonden. De buitentemperatuur is wat fris en de campingbeheerder heeft in de “recreatie” ruimte de grote openhaard aangemaakt. Een luxe service die wij zeker waarderen.

Donderdag 28 maart.

Vannacht heeft het behoorlijk geregend maar bij ons vertrek vanaf de camping was het droog en overwegend de hele dag was het wisselend weer, maar ook aardig wat zon. Eerst Riverton eens bekeken en daar een mooi koffie tentje gevonden. Echt weer om buiten te zitten is het niet er is een stevige Zuid Wester storm die ons de hele dag zal bijblijven.

In Invercargill even boodschappen gedaan want morgen is het Goede Vrijdag en dan zijn alle supermarkten gesloten.

Daarna door naar Fortrose, de omgeving is erg vlak en niet uitdagend.  Het weer wordt beter, we volgen de kust route en doen de bijzondere plekken allemaal aan. Zoals Waipapa Point waar we tijdens het wandelen op het strand een grote zeeleeuw zien liggen. Geja had er al eerder een gezien verder weg, maar deze zeeleeuw houdt ons in de gaten houden maar blijft liggen.

Ook bij Slope Piont de storm getrotseerd. Dit is het zuidelijkste punt van het Zuider eiland en op een bord is te zien dat het bijna net zover van de Zuidpool als van de evenaar ligt. We hadden ook het plan om naar de Cathedral Caves te gaan maar die waren in verband met het slechte weer – te veel wind – afgesloten.

De campings zijn niet dik  gezaaid hier, maar in Owaka hebben we een geschikte plek gevonden. Dit is tevens een soort hostel in een voormalig ziekenhuis. Mooi oud gebouw waar volgens Jan nog wel een paar uitdagingen in zitten wil je het echt netjes hebben. Maar daar maken we ons niet druk over, we hebben vakantie.

Vrijdag 29 maart.

Na vertrek zijn we naar Nugget Point gegaan. Vanaf de parkeerplaats een mooi wandeling naar de vuurtoren. Vanaf het uitzichtpunt bij de vuurtoren zagen we 30 a 40 zeeleeuwen liggen. Het uitzichtpunt is erg hoog op de rots en de dieren lagen wel een eind naar beneden maar goed om te zien. Het weer was bewolkt en zo hoog is er altijd wind aan de kust maar met wat goede kleding aan heel goed te doen.

Na de nodige plaatjes geschoten te hebben zijn we rustig verder naar het noorden gereden en waar mogelijk zoveel mogelijk direct aan de kust. Dat gaf af en toe hele mooie uitzichten maar ook aardig wat klimwerk voor de camper. De kustweg is hier zeker niet vlak en er zijn ook gedeelten waar het gravel road is. De camping vandaag is op het Waihola Holiday Park, aan het gelijknamige meer. Een mooie plek maar het plaatsje stel niets voor.

Vandaag een droge dag maar zwaarbewolkt. Volgens de bewoners op de campground is dat hier redelijk normaal.

Vandaag is het ook hier Goede Vrijdag en dan zijn alle zaken gesloten, de Nieuw Zeelanders hebben een lang weekeind. Bijzonder is dat wij een supermarkt vonden die open was, we wilden nog een broodje hebben, geen probleem maar op alle drank was aangegeven dat dit vandaag niet verkocht werd.

Zaterdag 30 maart.

Bij vertrek gelijk een bak koffie gehaald bij het plaatselijke tankstation. De man die ons bediende gaf gelijk een tip, als je richting Dunedin wilt moet je hier rechts gaan een mooie weg binnendoor en zicht op de oceaan. Een prima tip , een prachtige route. Net iets ten zuiden van het plaatsje St. Clair is Tunnel Beach. Een mooie wandeling van ongeveer 1 kilometer om bij het tunneltje te komen die met 72 treden de toegang tot het strand geeft. De treden zijn uit de rots uitgehouden en er doen nogal wat verhalen de ronde met betrekking tot de geschiedenis. Het er heen wandelen is goed te doen, je wandelt naar flink beneden maar om weer bij de camper te komen weer flink … ,vraagt toch wel een stukje conditie.

Na deze mooie wandeling verder langs de kust naar Dunedin.  Je moet op een gegeven moment een stukje door deze stad om verder naar het noorden te komen. Dunedin is een grote stad maar we hebben deze– weer – een beetje links laten liggen.

 Via de plaatsjes Warrington; Palmerston uiteindelijk in  Herbert op het Holiday Park Riversite een plekje gevonden.

Vandaag voor de eerste keer dat wij bij een camping ( Moeraki ) kwamen die ons vertelde dat er geen plekje meer voor ons was, het is echt een lang weekeind, veel locals zijn op pad.

Zondag 31 maart.

Vandaag 1e Paasdag, ook in Nieuw Zeeland.

We zijn via Kakanui naar het haven plaatsje Oamaru gereden.  Daar kwamen we mooi op tijd aan om een paasdienst bij te wonen in de  Breakthrough Church. Een mooie en levende kerkdienst en uiteraard nadien koffie met muffins en kleine broodjes. Wat leuke gesprekken gehad na de dienst.

We besluiten om vandaag in dit plaatsje te blijven, het is een leuk stadje om te wandelen met o.a.  de oude haven en de werf met alle oude gebouwen.

De camping ligt direct aan de haven en tegen het centrum aan.  Helaas geen internet op deze camping.

Nu komen er – soms – blauwe pinguïns hier ’s avonds, na zonsondergang,  op het strand. Wij zijn naar het stukje strand gelopen waar je deze zou kunnen zien maar het info centrum daar vertelde ons dat de diertjes in de rui zijn en de kans erg klein is dat ze echt komen. Men vraagt een pittige prijs om op de tribune te mogen zitten en te wachten of men zin heeft om zich te laten zien. We laten dat voor wat het is.

Maar wel is op dezelfde plek een grote kolonie zeeleeuwen actief en zo dichtbij hebben wij deze dieren nog niet gezien. Dus we hebben weer de nodige foto’s geschoten. De ouderen lagen te “rusten” maar de jongere exemplaren waren aan het spelen met elkaar in de branding.

Tevens is hier een grote kolonie van aalscholvers op één van de oude pieren. Kennelijk hebben deze vogels de neiging in een grote groep te overnachten.

Maandag 1 april.

Nee, ze kennen hier geen 2e Paasdag maar op maandag zijn wel veel winkels gesloten. Dus voor veel mensen een lang weekeind en dat is te merken ook, het is erg druk met campers en caravans. Maar goed de bakker is open en de koffie is verkrijgbaar bij een goed tankstation. We laten Oamaru  achter ons en gaan via de Hwy 83 het binnenland in. We rijden tot Kurow parallel aan de Waitaki River. In Kurow  wordt het tijd voor een stop en een korte wandeling door het plaatsje. Een goede bakkerij met uitstekende broodjes gevonden. Tijdens de wandeling zagen we iets wat wij in Nederland niet zo snel zouden tegen komen, namelijk een Toyota Hilux met aanhanger, niets bijzonders op zich hier, maar op het dak en op de aanhanger lagen vier grote dode herten. De geweien hingen aan de kant en als je goed keek liep het bloed nog over de auto. Tja, men is hier – broodnodig -  zelfvoorzienend dus de vriezer moet weer vol voor de komende winter.

Na deze belevenis zijn we naar Omarama gereden, de planning was eigenlijk om hier te blijven maar gezien dat het plaatsje niet voorstelt  gaan we door naar Twizel. Daar aan het meer een plekje gevonden op de camping met de toepasselijke naam Riversite.  

Terwijl wij ons installeerden kwam de zon door, we konden weer lekker op onze stoeltjes, naast de camper en in de zon,  genieten van een drankje.

Dinsdag 2 april.

De zon liet ons weer een beetje in de steek dus de zaken ingepakt en richting Lake Punaki, zo’n 10 km. verderop. Vandaar zou je Mount Cook kunnen zien maar helaas het is aardig bewolkt dus nemen we maar aan dat dit met helder weer mogelijk is.

Wel even rustig langs het meer gewandeld en daarna de de drukke Hwy 8 – even - te verlaten. Blijkt dat een groot stuk van die alternatieve weg een gravelroad is maar wel goed te rijden.

Vlak voor Lake Tepako pakken we de 8 weer op en gaan naar het plaatsje met dezelfde naam als het Lake. Dit is een echt wintersport gebied maar ook nu is het aardig met een leuk uitzicht op het meer. Het enige historische gebouw wat men hier heeft is de Church of the Good Shepherd. Dit kerkje is gebouwd in 1935. Leuk om te zien en voor vele Aziatische bezoekers kennelijk heel erg bijzonder. 😊

Daar het nog vroeg is besluiten we door te rijden naar het plaatsje Fairlie, daar is in ieder geval een campground. Hier zijn  we omstreeks 3 uur, dus hebben we nog even de tijd om wat – huishoudelijke – zaken af te wikkelen.