Van Fox Glasier tot Te Anau

Hallo allemaal, hier zijn we weer. Met een paar nieuwe belevenissen. En bedankt voor alle mooie en lieve reactie's

Donderdag 21 maart

Gisteravond hebben we met een gids van de camping een wandeling gemaakt in een bos waar honderden glimwormen waren. Wormen die in het donder een groenachtig licht afgeven.

Vandaag is het een bewolkte dag met af en toe een wat miezerig regentje. Maar voor vandaag is dat niet erg. We gaan verder naar het zuiden, we mogen een best stuk rijden en je weet dat Westland in Nieuw Zeeland ook een beetje betekent, Wetland.  Bovendien kun je in dit mooie land soms vier seisoenen op één dag beleven.

Maar goed, vandaag een “reisdag” we verwachten volgens de info die wij hebben, niet zo heel veel spannende zaken. We gaan eerst naar Haast, een klein gehucht aan de immens grote Haast River die daar de Tasman zee instroomt.

De naam Haast komt van degene die de weg hier naar toe mogelijk heeft gemaakt. Grappig is dat bij navraag in Haast de ene persoon zegt dat het een Nederlander was en een ander zeker weet dat het een Oostenrijker was. Wikipedia vertelt ons dat het een Duitser was. De weg is overigens pas in 1966 geopend.

Haast hebben we, na de koffie stop en de lunch, achter ons gelaten, we gaan door naar het plaatsje Makarora.

Onderweg de nodige stops gemaakt onder meer bij de Thunder Creek Falls en de Fantail Falls, hele mooie watervallen.

In  het dorpje Makarora vinden we een plekje op de Wonderland (??) campground. Maar daar is tevens het lokale restaurant en de menukaart daagt ons uit om daar vanavond aan tafel te schuiven. Voor dat wij gaan eten zien we in de bergen een kudde van ongeveer 25 berggeiten, van het ras Hymalayan Thar , deze komen voor in het zuiden ( Southern Alps) van Nieuw Zeeland. Een bijzonder groot formaat geiten, in de volksmond noemt men ze “leeuwen”. Men schijnt echter niet echt blij te zijn met deze dieren, er wordt jacht op hen gemaakt en ook middels helikopters probeert men deze te verjagen / verstoren.

Vrijdag 22 maart.

Weer een mooie zonnige dag. Na een ontbijtje zijn we vertrokken in de richting van Cromwell. Vandaag rijden we de drie meren route, Lake Wanaka, Lake Hawea en Lake Dunstan.

Onderweg hebben we de plaatsjes Lake Hawea  en Wanaka aangedaan, voor de koffie en de lunch. In Wanaka is het Puzzling World, een soort van pretpark met een doolhof waarvan je mag puzzelen om eruit te komen maar je kunt er ook heel veel puzzels maken. In ieder geval ziet het er van buiten erg opvallen en mooi uit.

O ja, we hebben na Wanaka  een bezoek  gebracht aan het Transport en Toy museum. Daar hebben ze heel veel voertuigen, auto’s, vrachtauto’s, motoren, vliegtuigen en helikopters en nog wat andere zaken waar wielen of rupsbanden aan vast zitten verzameld maar ook andere zaken, zoals vitrine kasten vol met theelepeltjes.

Op zich een hele mooie en unieke verzameling maar erg rommelig, mogelijk heeft men meer ruimte nodig om alle voertuigen goed en overzichtelijk op te kunnen stellen.

Daarnaast kun je niet bedenken hoeveel verschillende soorten speelgoed er bij elkaar is gebracht. Van Lego, Mecano tot honderden miniatuur auto’s en treinen, en volgens ons, alle typetjes van Barbie.

De route vandaag is prachtig om te rijden , geweldige mooie uitzichten. We rijden in de vallei, veelal vlak bij het water en aan weerszijden bergen. Ook speelt het weer natuurlijk mee, lichte bewolking maar ook veel zon en de temperatuur komt weer op 22 C.

Vandaag mooi op tijd een mooi plekje gevonden in de Motor Inn campground in het dorpje Bannockburn. Dat ligt een paar kilometer onder Cromwell.

Zaterdag 23 maart

Eerst wat in de omgeving van ons overnachtingsplek wat rondgekeken, Mooie omgeving, we zijn nu in een gebied waar veel fruit wordt verbouwd en behoorlijk wat wijngaarden zijn.

Daarna op naar Cromwell en hier het historische gedeelte bezocht, een stukje openlucht museum, maar erg leuk.

 Na de koffie richting Queenstown . Onderweg een fruitstalletje aangedaan voor wat aanvulling op onze voorraad. En – weer- een verrassend mooie weg langs de Kawarau River.

De rivier heeft diepe Gorge’s en stroomt behoorlijk snel. Niet uitnodigend voor een duik. 😊

Het landschap wordt ruiger, aan weerszijden hogere bergen, tot ruim 2000 meter hoog. Er zijn een paar mooie plaatsen om te stoppen en te genieten van de machtige omgeving.

Er ligt nagenoeg geen sneeuw  op de bergen maar het blijven indrukwekkende stukken rots.

Uiteindelijk in het plaatsje Arrowtown een camping gevonden. Het plaatsje zelf heeft een mooi historisch centrum, erg leuk maar super toeristisch. 

Ook vandaag weer een mooie zonnige dag, we zijn daar heel erg blij mee. We zien steeds meer  herfstkleuren verschijnen in de natuur,  mooi om te zien. Maar hopen dat in Nederland de mooie lente aan gaat breken, maar we horen wat negatievere berichten wat dat betreft.

Zondag 23 maart.

Vandaag begonnen  met een toeristische route in de omgeving, we zijn een paar kilometer de Cardona Valley Road op gereden. Deze weg is een "binnendoor” route tussen Queenstown en Wanaka. De weg klimt gelijk behoorlijk, de ene haarspeltbocht na de andere. Maar je wordt beloond met een prachtig mooi uitzicht naar het zuiden en de bergen. De zon scheen en het was goed helder, kortom, weer een plaatje.

Daarna op weg naar Queenstown. Het zal vast een mooie stad zijn maar voor ons veel te druk en super toeristisch. Kortom, we zijn door het centrum heen en weer gereden en we hadden het gezien. We hebben Queenstown achter ons gelaten en zijn naar Lumsden gereden. Weer een mooie route zeker het stuk langs Lake Wakatipu. Na het Lake rijdt je door de vallei en is het redelijk vlak. Veel fruit en landbouw maar ook schapen en koeien gezien. In Lumsden een campground gevonden, eenvoudig en compleet maar helaas geen Wifi. In het plaatsje zelf is bij het Info Punt gratis Wifi, dus daar morgenvroeg de post maar binnenhalen.

We gaan richting het Fjordland National Park. Door dit Park zijn geen wegen met uitzondering van wat wandel en fiets tracks en één weg naar Milford Sound. Dit is de reden dat wij vanaf Haast het binnenland ingegaan zijn. De planning is dat wij binnenkort Milford Sound bezoeken. Iedereen is daar heel enthousiast  over, we gaan het zien.

Maandag 25 maart.

Gisteravond en vannacht regen – gezellig op de het dak van de camper - maar vanmorgen bij het ontwaken was het gelukkig droog. Gaandeweg de dag begon het weer te regenen, gelukkig niet echt hard en af toe kwam de zon erdoor.

Na het ontbijtje eerst wat mails etc.  binnengehaald bij de lokale bibliotheek. Daar is gratis internet in de buurt van de bieb.

In eerste instantie was ons doel Te Anau maar daar waren we al voor 12:00 uur. Te Anau heeft veel eetgelegenheden en een camping maar dan houdt het wel zo’n beetje op, zeker met het miezerige weer.

Besloten om richting Milford Sound te gaan, halverwege een kampeer plekje gevonden in Klobsflat. Geluk, want alle campground ’s zijn overvol. Het is nog erg vroeg maar het is de enige campground voor Milford Sound

En tevens geluk want het is gaan regenen en niet zo’n klein beetje ook. Een heftige regenbui van ruim 9 uur. Nooit geweten dat er zoveel water  in deze hoeveelheden kan vallen.

In Milfort Sound is op de campground pas weer een plekje  op 7 april. En dat drijft ook de prijs aardig op.

Op deze camping gelukkig de basisfaciliteiten zoals toiletten, douche en een keuken waar je onder meer een heerlijke kop chocolademelk kunt maken – daar is het weer voor - en tevens droog kunt zitten. Er is geen internet is beschikbaar, dus maar een dagje zonder. Het zal vast wel goed gaan zonder ons 😊.

Dinsdag 26 maart

Bij het wakker worden is het droog en de lucht aardig opgeklaard. Dat geeft hoop voor vandaag. Vraag iedereen die op vakantie is geweest in Nieuw Zeeland wat je zeker gezien moet hebben dan zal zeker het antwoord zijn Milford Sound.

Op weg daarheen valt er af en toe regen. Achteraf hoorden wij dat deze streek veruit de meeste regendagen heeft van Nieuw Zeeland. De weg erheen is erg mooi. Tussen de grote bergen met hier en daar wat sneeuw en een paar gletsjers.

Aangekomen in  Milford Sound hebben we een cruise geboekt die door de Milford Sound Fjord gaat. De fjord is omgeven door indrukwekkende hoge bergen en heel veel watervallen. Gelukkig is het droog gebleven tijdens de boottocht. Nog wat zeeleeuwen gespot en een dolfijn die aan het jagen was op vis. In het plaatsje is niets te doen. Alleen een cruise, een heli en  meerdaagse– wandeltochten boeken en dan houdt het op. Er is maar een weg naar Milford Sound, dus zelfde weg terug naar Te Anau ,120 km.  18 km vanaf Milford Sound is de Homer Tunnel, ongeveer 1, 2 km lang. Daar zijn ze mee aan het werk, in de tunnel is 1 rijbaan. Met verkeerslichten wordt het verkeer hier geregeld, de maximum wachttijd is 8 minuten. Terug in Te Anau een plekje op de camping gevonden en weer internet. Dat hebben we de afgelopen 36 uur niet gehad. Nu even de post binnenhalen en wat info verzamelen voor de komende dagen.