Van Clareville tot Reefton

Hoi allemaal, hierbij ons volgende blog.

Maandag 11 maart en dinsdag 12 maart.

Na een mooie route, langs Tararua Range N.P. heen, zijn we aangekomen in het plaatsje Clareville waar Mireille en David met hun kids wonen. Mireille is Nederlandse en dochter van onze vrienden Hans en Marianne.

O ja, zij hebben ook een mooie hond, River en drie Alpacas, Sharpy, Grumpy en Fawn als roepnaam. David is een hele handige man, hij heeft van 6 grote zeecontainers een prachtige woning gemaakt.  Hij heeft hier inmiddels een eigen bedrijf om containers om te bouwen tot woningen etc.

Wij verblijven in hun B@B (is via Booking te reserveren 😊) en is ook een voormalige zeecontainer. Leuk en compleet, badkamer, keuken en 2 persoons bed,  netjes ingericht en geïsoleerd, kortom perfect.

Wij hebben deze familie in december in Apeldoorn ontmoet en hun in 2012 bezocht toen zij in Australië woonden. Dus genoeg stof om even bij te praten over diverse onderwerpen. David is geboren en getogen in Nieuw-Zeeland. Vanuit de tuin is er zicht op de bergen van de Tararua Range, er zijn er ruim 1500 meter hoog.

‘s- Avonds heerlijk aan de BBQ, David is een goede kok en een mooie gezellige avond gehad met elkaar. De volgende dag praktische dingetjes gedaan en Mireille heeft ons een mooie rondleiding gegeven in een bos bij hen in de buurt, zij weet heel veel van planten en vogels. Vogels en planten is haar professie. Kortom, we hebben een paar mooie dagen met elkaar gehad, we kunnen hun B&B aanbevelen

Woensdag  13 maart.

Vandaag staat de overtocht naar het Zuidereiland om 13.00 uur in de planning. Had Geja netjes geserveerd maar bij het wakker worden bleek dat er een mail was gekomen dat de overtocht gecanceld is.  Besloten om na het ont bijt ons “gewoon” te melden en maar zien waar het uit gaat komen. Wel een mooie route naar Wellington maar hoe dichterbij je bij Wellington komt, hoe veel meer voertuigen die Nieuw Zeelanders hebben.

Bij  aankomst bij de Ferry wordt de mail bevestigd, geen overtocht, de reden is erg onduidelijk. Wanneer dan wel is ook erg onduidelijk, misschien morgen. Daar we erg vroeg zijn is het nog wat rustig aan de balie dus blijven we nog even hangen en laten vallen dat wij een accommodatie in Picton hebben besproken voor de komende nacht. Toen we alleen in de wachtruimte waren komt er een medewerkster naar ons toe en zegt dat er voor ons een plekje is op de Ferry van 16:00 uur, aankomst in Picton 19:30 uur. Kortom, we gaan vandaag de oversteek maken. De overtocht is erg  rustig en voor het donker zijn we in Picton. Daar snel de besproken camping opgezocht en op tijd onder het dekbedje.

Donderdag 14 maart.

Wakker worden met de zon, wat geweldig. Na een uitgebreid ontbijt(je), gebakken eieren met ham en kaas, op weg naar Kaikuora. De route prachtig, het eerste gedeelte veel wijngaarden en de laatste 80 km kustweg . Alle parkeerplaatsen worden bezocht om de prachtige views op ons netvlies en camera vast te leggen. Het weer is ook geweldig, blauwe lucht en volop zon. Bij een van de stops, bij de Awatere river raken we aan de praat met een jong stel Nederlanders die nu 10 jaar in Nieuw Zeeland zijn. Voor één jaar gekomen maar blijven hangen en hebben nu een wijngaard waar ze aan het werk zijn. Hun wijn wordt geëxporteerd naar Nederland die wordt ingekocht door Wijnkoper De Lange in Leiden. De naam van hun wijn is gelijk aan de rivier, Awatere.

Iets verderop zien wij wat roze achtige velden liggen, blijkt het zoutwinning te zijn. Ook een bezoekje waard.

Tijdens één van de stops spotten wij een geheel zwarte “scholekster”, deze zwarte uitvoering blijkt alleen in Nieuw-Zeeland voor te komen. Mooie foto kunnen maken.

Aangekomen in Kaikoura had Geja een mooie plek gevonden op internet voor de overnachting bij het Donegal House. Een Ierse familie is hier in 1850 ?? neergestreken en heeft hier nu een goed restaurant, hotel en campings sites. Omdat vorige week ons etentje voor onze trouwdag niet lukte hebben we hier lekker gegeten met een heerlijk, eigen gebrouwd, Iers biertje erbij.

vrijdag 15 maart 2024.

Vandaag begonnen om eerst het plaatsje Kaikoura te verkennen. Terwijl we langs de kust stonden waren er twee dolfijnen die voor ons een show weggaven, super om te zien. Vanuit deze plek kun je met de boot mee om Walvissen te spotten, er is zelfs een mogelijkheid om dat met een heli te doen maar dat hebben we aan ons laten voorbijgaan. We hebben ook begrepen dat het echte walvis seizoen vanaf april op gang komt. Na alle moois van dit plaatsje te hebben gezien, de auto af getankt en de koelkast weer vol zijn we via de 70 naar het westen gereden. De weg is gelijk een stuk rustiger en de omgeving veranderd van  kustplaatjes naar heuvels die uiteindelijk bergen worden. We komen uiteindelijk, via Hwy 7,  in Reefton terecht. Was niet onze bedoeling om vandaag zover te rijden maar op deze route zijn de overnachtingsplekken niet dik gezaaid. Maar hier heeft Reefton Motor Inn een mooie plek voor ons. We staan vlak aan de Inangahua River. Hoewel het deze zomer heel erg droog is geweest, veel weilanden zijn strogeel, krijgen we hier een behoorlijke regenbui op ons dak.

Morgen is de planning om richting Westport te gaan. De weersverwachting is dat het morgen -ook- weer zonnig gaat worden. We zullen het jullie laten weten.