Van New Plymonth naar Clareville

Donderdag 7 maart.

Vanmorgen voordat wij vertrokken nadat wij op de camping ons reisblok hebben geüpdatet. Hebben jullie weer iets te lezen.

We hebben inderdaad Hwy 45 gevolgd naar het zuiden. Een aardige mooie route met af en toe zicht op zee. Onderweg in Opunake een mooie tussenstop gemaakt en in de bibliotheek  wat info opgehaald. Na een mooie wandeling langs de kust verder naar het zuiden, naar het stadje Hawera gereden en daar een camping gevonden. Al met al weer een mooie dag.

We hebben nog niets eigenlijk over ons campertje geschreven. Het is een Toyota Voxi, een type dat niet in Europa zo bekend is. Volgens mijn info is dit model door Toyota nooit in Europa op de markt gebracht. Het is niet mee moeders mooist meer, heeft aardig wat gebruikerssporing maar technisch doet hij het prima en we slapen er heel goed in. Kortom, hij doet het goed en na zo’n eerste week toeren mogen we tevreden zijn.

Vrijdag 8 maart.

Vandaag een rustdag, dat wil zeggen dat wij ook de komende nacht op deze camping blijven. We zijn hebben vanmorgen het Tawhiti museum ( http://www.tawhitimuseum.co.nz ) hier in de omgeving bezocht. Het is een apart maar bijzonder mooi museum waar soms levensecht de “goede oude” tijd, het werk en gezinsleven wordt weer gegeven. Daarnaast een 50 tal tractoren en landbouwmachines, allemaal museum stukken.

Na dit bezoek bleek dat de zon echt terug was, dus op naar de kust en daar een mooie strandwandeling gemaakt. De kust is erg rotsig en het strand hier heeft heel fijn zwart zand. Lekker om te wandelen maar geen “zwem” strand, teveel stenen en stukken rots in het water.

Er is is genoeg tijd om naast de camper nog lekker een boek te lezen in de zon. Kortom, weer mooie  en geslaagde dag.

Zaterdag 9 maart

Vandaag verder naar het zuiden gereden. Onderweg in Waverley een bakkie koffie gedaan en vervolgens doorgereden naar Wanganui. In deze stad een wandeling door het oude centrum en vervolgens naar het strand gereden. Ook hier is het strand wel mooi maar niet een plaats om de overnachten, dus  iets verderop in een piepklein dorpje, Koitiata een camping gevonden. Weer aan de kust en een mooi breed stranbd met veel drijfhout waar je heerlijk kunt wandelen. De bedoeling was vanavond uit eten te gaan, voor onze trouwdag, maar daarvoor is hier maar ook in de hele omgeving geen mogelijkheid.

Dus wordt het zelf wat koken bij de camper en dat heerlijk in de zon bij de camper gegeten. Ook romantisch. 😊 Bovendien het weer is goed en goed gezelschap, wat wil een mens nog meer.

Zondag 10 maart.

De zon is al wakker, dis ook voor ons tijd om wakker te worden. We hebben best lang  geslapen, mogelijk heeft het ruizen van de zee daar iets mee te maken.

Na ons ontbijtje zijn we verder naar het zuiden. Wat omgeving betreft wordt het allemaal wat minder spannend. Niet verkeerd maar misschien wennen wij aan het wisselende landschap. Hoewel aan onze linkerzijde passeren wij het Taraua Forest Park en de Tararua Range.

Geen mogelijkheid om daar met de auto in te gaan maar wel een gebied voor – meerdaagse– lange wandelingen. En daar liggen mooie bergjes in, van ruim 1300 meter hoog.

We hebben maar een goede koffiestop gemaakt in Bulls en bij het plaatsje Otaki een strandwandeling gedaan.

Daar moest ergens een Free Camping zijn maar toch besloten om toch naar een camping te gaan. Daarvoor doorgereden naar Paraparaumu, daar is een goede  camping, vlak aan het strand en in het Queen Elisabeth park. Nadat wij ons geïnstalleerd hadden op de camping zij we een paar uurtjes gewandeld langs de kust, op het strand.  Wat ons opvalt is dat het zand lichter van kleur geworden is,. Verder naar het noorden was het zwart, nu is het een stuk lichter van kleur en er zijn hier veel minder grote stukken drijfhout aan het strand.

Morgenvroeg, maandag,  gaan we naar Mireille en David, de dochter en schoonzoon van vrienden van ons. Zij wonen in Clareville. Daar zullen we tot woensdag morgen blijven, dan is namelijk een plekje voor ons op de ferry naar het Zuidereiland gereserveerd.

Omdat ook op deze camping geen internet is, gaat de reisblog er morgen, maandag,  uit.

Tot ons volgende blog, we gaan nu even bijpraten en bijtanken bij David en Mireille.